Minimalizm: czym i jaki NIE jest?

Ostatnio głośno robi się w sieci o minimalizmie i neominimalizmie. Cieszy mnie fakt, że ta filozofia spotyka się z ciepłym przyjęciem. Niestety, wraz ze wzrostem popularności zaczynają również krążyć błędne przekonania, dlatego w dzisiejszym wpisie chcę przedstawić swoje spojrzenie na to, czym minimalizm nie jest.

Moje poglądy ująłem w poniższych podpunktach:

1. Minimalizm nie jest odwrotnie proporcjonalny do ilości rzeczy, które posiadasz. Minimalistą jest się przede wszystkim w głowie i w sercu, a nie w domu, garażu czy piwnicy. Minimalizm to być, a nie mieć i nawet jeżeli ktoś niewiele „ma”, ale nie „jest”, ciężko nazwać go minimalistą.
2. Minimalizm to nie jest rywalizacja. Pojawiło się w sieci wiele wpisów o uczestnictwie w minimalistycznym wyzwaniu, w których znani minimaliści publikują listę swoich rzeczy, starając się jednocześnie redukować ich ilość do konkretnego poziomu, np. 100 sztuk. Sam biorę w tej akcji udział, choć mam do niej bardziej osobiste podejście. Szkopuł w tym, że niektórzy zaczynają na tej podstawie określać, kto jest bardziej, a kto mniej „mini”. Moim zdaniem nie tędy droga. Czy mąż, którego żona nie jest minimalistką, jest minimalistą drugiej kategorii, bo poprzez ukochaną osobę w jego otoczeniu znajduje się więcej przedmiotów materialnych? Czy minimalistyczni rodzice są mniej mini, bo ich dzieci mają kupę klamotów? Oczywiście, że nie! Nie można w ten sposób się porównywać i szufladkować. Zwłaszcza, że minimalizm jest sprawą indywidualną i raczej nie ma dwóch identycznych minimalistów.
3. Minimalizm to nie jest moda. Tak niestety bywa coraz częściej postrzegany, podczas gdy minimalizm to styl życia, oparty na świadomych wyborach, a nie na chęci upodobnienia się do mas czy pojedynczych, bardziej sławnych jednostek. Moda przemija, przekonania zostają. Trzeba o tym pamiętać.
4. Minimalizm nie jest szkodliwy dla gospodarki. Wielu ludzi obawia się, że filozofia i ruch minimalistyczny mogą zaszkodzić gospodarce. Nic bardziej mylnego! Nie dość, że, by do tego dopuścić, minimalizm musiałby zostać zaadaptowany przez miliardy ludzi, to nie wolno zapominać o tym, że gospodarka ma niesamowitą właściwość dopasowywania się do obowiązujących realiów. Moim zdaniem, gdyby ludzie zrezygnowali z konsumpcji dóbr materialnych, po prostu w gospodarce zaczęły by dominować usługi (w myśl filozofii „być, nie mieć”) i tyle.
5. Minimalizm nie uratuje świata przed wyjałowieniem. Innym trendem myślowym jest doszukiwanie się w minimalizmie pozytywnego wpływu na środowisko naturalne. W sumie nic dziwnego: filozofia ta zachęca do zużywania, zamieniania, oddawania, ponownego wykorzystywania i innych proekologicznych działań. Szkopuł w tym, że – jak w przypadku poprzedniego podpunktu – minimalizm musiałby zostać zaadaptowany na szeroką skalę, by można było zacząć postrzegać go w ten sposób. Niestety, bombardujące nas zewsząd reklamy, mentalność gonienia za pieniądzem i dorównywania sąsiadom oraz zakorzeniane w nas od małego zamiłowanie do przedmiotów materialnych moim zdaniem skutecznie sprawi, że jeszcze przez wiele epok minimalizm będzie dość… niszowy.

Podsumowując, minimalizm, choć ogólne wytyczne są nam znane, dla każdego jest trochę inny. Zrezygnujmy z oglądania się na innych minimalistów i chłońmy oraz wdrażajmy w naszych życiach tę filozofię tak, jak ją odbieramy i rozumiemy. Zamiast myśleć globalnie, skupmy się najpierw na swoim wnętrzu, potem na swoim otoczeniu, potem na relacjach z najbliższymi i dopiero wtedy – jeżeli będziemy odczuwali taką potrzebę – myślmy globalnie i analitycznie.

Czym minimalizm nie jest dla Ciebie?

Powiązane wpisy:

1. Czym jest Neominimalizm?
2. Czy minimalizm jest nudny?

MINIMALIZM Poprawił Jakość Mojego Życia!

Poznaj wspaniałą książkę, która towarzyszyła mi prawie każdego dnia w ubiegłym roku. To dzięki niej zmieniłem swoje życie na lepsze, a teraz Ty także możesz!

Kliknij teraz aby przeczytać jeden z rozdziałów »

Tagged as: dyskusja, minimalizm, refleksje